Kino Wajdą stoi

Kino Wajdą stoi

Polskie kino kojarzy się głównie z obrazami Andrzeja Wajdy. Laureat Oskara za całokształt twórczości jest, obok Polańskiego, najbardziej rozpoznawalnym reżyserem polskiej kinematografii. Od lat poprzez swoje filmy głośno mówi o tym co jest tematem tabu. W czasach PRL- u nie bał się adaptować opowieści o drugiej wojnie światowej. To właśnie jemu oraz kilku innym wybitnym reżyserom przełomu lat 50-tych i 60-tych zawdzięczamy Polską Szkołę Filmową. Kino polskie tego okresu zajmowało się głównie analizowaniem konsekwencji różnych działań podejmowanych podczas II wojny światowej. Dzisiaj Andrzej Wajda nadal reżyseruje, a jego filmy nie straciły charakteru dzieł sprzed pięćdziesięciu lat. Wystarczy spojrzeć na Katyń czy Tatarak, żeby stwierdzić, że obrazy tego reżysera nadal wywołują nie tylko emocje, ale dyskusje na tematy bardzo współczesne i aktualne. Polskie kino byłoby bardzo ubogie bez jego spojrzenia na różnego rodzaju wydarzenia. Na pewno nie byłoby znane szerokiej międzynarodowej publiczności.

Książka do kina

Książka do kina

Czy wypada zabrać książkę do kina? Oczywiście, że tak. Polskie kino to przede wszystkim adaptacje literatury krajowej i światowej. Porównywanie bohaterów filmowych z ich pierwowzorami z literatury jest zadaniem widza myślącego. A takich nam w Polsce nie brakuje. Pamiętajmy, że polskie kino koncentruje się głównie na zaskoczeniu widza, na wzbudzeniu w nim skrajnych emocji. Nie jest łatwo uczynić to czytelnikom, fanom danej pozycji literackiej. Trudno trafić w wyobrażenia jakie czytelnik ma po przeczytaniu książki. Tymczasem polskie kino jest w tym przypadku najlepsze. Tutaj nie ma przekłamań, wierne odwzorowanie książki jest niezwykle ważne dla każdego polskiego reżysera. Polskie kino zdaje sobie sprawę z tego, że czytelnik, któremu spodobała się książka, nie zniosą znacznego odejścia od niej w fabule filmów. Dlatego mówi się, że polskie kino to najczęściej wierne odzwierciedlenie książki literackiej. Należy jednak podkreślić fakt, że w dużej mierze jest to zasługa wybitnych polskich scenarzystów.

Polskie filmy dokumentalne

Polskie filmy dokumentalne

Filmy dokumentalne, jak sama nazwa wskazuje, ukazują jakiś dowód w sprawie dotyczącej konkretnej tematyki. Ich cechą charakterystyczną jest właśnie przedstawianie faktów popartych rzetelnymi badaniami. Polskie kino dokumentalne dwadzieścia lat temu zaledwie raczkowało. Z dobrze znanych nam powodów filmy dokumentalne, nie miały racji bytu w poprzednim ustroju. Niestety tylko nieliczni reżyserzy potrafili poradzić sobie z cenzurą i narzucaniem przez władze PRL-u swojego punktu widzenia odnośnie pewnych faktów. Ci nieliczni, którzy w sobie znany sposób potrafili kręcić w tych czasach pełnowartościowe dokumenty, kładli podstawy pod dzisiejsze kino dokumentalne. Polski widz ceni sobie dokumenty, gdyż dziki nim poznaje nasz kraj z innej perspektywy. Dzisiaj kiedy możemy bez przeszkód podróżować wybieramy się na obce ziemie. Tymczasem nie wiemy co się dzieje na polskiej prowincji czy zaułkach polskich miast . I te właśnie obrazy pokazuje polskie kino dokumentalne, które każdego roku wspina się na coraz wyższy poziom.

Odbiorcy kina polskiego

Odbiorcy kina polskiego

Wszyscy wiemy, że żadna forma przekazu nie mogłaby być spełniona bez ostatniego ogniwa czyli odbiorców. Okazuje się, że polskie kino ma bardzo wielu wiernych odbiorców zwanych potocznie widzami. To oni decydują o tym co w polskim kinie będzie królowało w najbliższych latach. Ci, którzy obawiali się pewnego odmóżdżenia polskiego widza możemy uspokoić. Młode pokolenie mimo że wychowane w dobie internetu i prostych filmów Disneya, z wiekiem robi się dużo bardziej wymagające. Świadczy o tym chociażby nie zwykła popularność poznańskiego festiwalu Off Cimena, na którym pokazywane są najlepsze filmy kina niezależnego. Możemy śmiało stwierdzić, że młode pokolenie docenia nie tylko wysokobudżetowe filmy fabularne, ale również zupełnie niekomercyjne filmy offowe. Dzięki takiemu podejściu polskie kino ma się świetnie i nie grozi mu żadna degradacja. Tym bardziej, że wśród młodych reżyserów już widać tych, którzy nie cofną się przed tematami tabu w polskim kinie. To daje naprawdę dobre perspektywy na przyszłość.

Polskie animacje oskarowe

Polskie animacje oskarowe

Mówiąc o kinie polskim, najczęściej mamy na myśli polskie filmy fabularne. Tymczasem na arenie międzynarodowej jesteśmy postrzegani jako wybitni twórcy filmów animowanych. Za ten rodzaj filmu polscy reżyserzy otrzymali wiele nagród i wyróżnień. Wśród kilku polskich zdobywców Oskarów znajduje się także krótkometrażowy film animowany Zbigniewa Rybczyńskiego. Ten obraz nosi tytuł Tango i został uhonorowany w 1982 roku. Dopiero w 2007 roku ten sukces powtórzył polsko-brytyjski film Suzie Templeton pod tytułem Piotruś i wilk. W 2002 roku szerokim echem odbiła się również nominacja Katedry Tomasza Bagińskiego, niestety wówczas musieliśmy się pogodzić się z porażką. Za to inny film tego reżysera czyli Sztuka spadania, zdobył w 2007 roku nagrodę BAFTA. Tak więc mamy namacalny dowód na to, że polskie kino animowane jest wysoko cenione nie tylko w kraju, ale również za granicą. To niezwykle istotna kwestia, biorąc pod uwagę fakt, że wielu krytyków wróży upadek polskiemu filmowi. Na szczęście polskie kino ma się dobrze i raczej tak zostanie.

Strona 1 z 1212345...10...Ostatnia »