Polskie filmy dokumentalne

Polskie filmy dokumentalne

Filmy dokumentalne, jak sama nazwa wskazuje, ukazują jakiś dowód w sprawie dotyczącej konkretnej tematyki. Ich cechą charakterystyczną jest właśnie przedstawianie faktów popartych rzetelnymi badaniami. Polskie kino dokumentalne dwadzieścia lat temu zaledwie raczkowało. Z dobrze znanych nam powodów filmy dokumentalne, nie miały racji bytu w poprzednim ustroju. Niestety tylko nieliczni reżyserzy potrafili poradzić sobie z cenzurą i narzucaniem przez władze PRL-u swojego punktu widzenia odnośnie pewnych faktów. Ci nieliczni, którzy w sobie znany sposób potrafili kręcić w tych czasach pełnowartościowe dokumenty, kładli podstawy pod dzisiejsze kino dokumentalne. Polski widz ceni sobie dokumenty, gdyż dziki nim poznaje nasz kraj z innej perspektywy. Dzisiaj kiedy możemy bez przeszkód podróżować wybieramy się na obce ziemie. Tymczasem nie wiemy co się dzieje na polskiej prowincji czy zaułkach polskich miast . I te właśnie obrazy pokazuje polskie kino dokumentalne, które każdego roku wspina się na coraz wyższy poziom.

Polskie animacje oskarowe

Polskie animacje oskarowe

Mówiąc o kinie polskim, najczęściej mamy na myśli polskie filmy fabularne. Tymczasem na arenie międzynarodowej jesteśmy postrzegani jako wybitni twórcy filmów animowanych. Za ten rodzaj filmu polscy reżyserzy otrzymali wiele nagród i wyróżnień. Wśród kilku polskich zdobywców Oskarów znajduje się także krótkometrażowy film animowany Zbigniewa Rybczyńskiego. Ten obraz nosi tytuł Tango i został uhonorowany w 1982 roku. Dopiero w 2007 roku ten sukces powtórzył polsko-brytyjski film Suzie Templeton pod tytułem Piotruś i wilk. W 2002 roku szerokim echem odbiła się również nominacja Katedry Tomasza Bagińskiego, niestety wówczas musieliśmy się pogodzić się z porażką. Za to inny film tego reżysera czyli Sztuka spadania, zdobył w 2007 roku nagrodę BAFTA. Tak więc mamy namacalny dowód na to, że polskie kino animowane jest wysoko cenione nie tylko w kraju, ale również za granicą. To niezwykle istotna kwestia, biorąc pod uwagę fakt, że wielu krytyków wróży upadek polskiemu filmowi. Na szczęście polskie kino ma się dobrze i raczej tak zostanie.

Filmowe adaptacje lektur

Filmowe adaptacje lektur

Każdy z nas pamięta wycieczki do kina, kiedy to cała szkoła koniecznie musiała obejrzeć zekranizowaną lekturę. Swego czasu mówiono, że polskie kino stoi tylko lekturami, a prym wiodły dzieła Henryka Sienkiewicza. Trzeba przyznać, że polscy reżyserzy często sięgali po lektury szkolne, dzięki czemu mieli zapewniony zwrot chociaż ułamka poniesionych kosztów. Poza tym ekranizacja, na przykład trylogii Sienkiewicza, była zazwyczaj tak widowiskowa, że gromadziła w kinach tłumy nie tylko uczniów. W reżyserowaniu lektur najlepiej czują się Jerzy Hoffman i Andrzej Wajda. Swoje adaptacje niektórych lektur przedstawili również Filip Bajon i nieżyjący już Jerzy Kawalerowicz. Kino polskie jest więc dosyć specyficzne właśnie ze względu na dużą liczbę adaptacji lektur szkolnych. Oczywiście za naszą granicą reżyserzy również podejmują się ekranizacji literatury, ale tylko w Polsce mówimy o najwybitniejszych dziełach z kanonu lektur szkolnych. Polskie kino jest dzięki temu bogatsze i wysoko stawia poprzeczkę następnym pokoleniom.

Młode pokolenie aktorów

Młode pokolenie aktorów

Ciągle, jak grzyby po deszczu, wyrasta młode pokolenie aktorów, które stara się nam pokazać, na co je stać. Jest wiele małych dzieci, jakie grają, a także, jakie starają się dzięki swoim umiejętnościom zdobywać popularność. Zdecydowanie najbardziej znaną dziecięcą aktorką jest Julia Wróblewska, jaka pokazała ostatnio swoje umiejętności w Listach do M, grając małą dziewczynkę, pochodzącą z domu dziecka. Kolejną osobą, jaka jest zaliczana do młodych zdolnych, jest oczywiście Klaudia Halejcio, jaka nie miała jeszcze swojego debiutu na dużym ekranie. W przypadku małej Julii, nie jest to już pierwszy film, w jakim zagrała. Jednym z początkowych było oczywiście słynne Tylko mnie Kochaj. Małe dzieci, jakie potrafią coś w filmach zagrać, są bezcennymi dla reżyserów, gdyż wprowadzają bardzo przyjemny nastrój, a także starają się wykonywać wszystko bardzo swobodnie i pewnie. Kiedy dzieci grają, tak naprawdę ich gaże zbierają rodzice, aby później gdy osiągną pełnoletniość, zezwolić im na korzystanie ze swoich kont. W sumie w sprawach dzieci, nie tylko sprawy w polskim kinie tak wyglądają.

Debiuty na dużym ekranie

Debiuty na dużym ekranie

Debiuty na dużym ekranie nie są dla każdego. Wielu młodych aktorów ma to szczęście i udaje się im zabłysnąć, jednakże są także aktorzy, jacy mają bardzo długi staż za sobą i ciągle nie są w stanie zrobić niczego, co byłoby dla nich przepustką do kariery. Największym debiutem tego roku, jest oczywiście Aleksandra Hamkajło, jaka rozpoczęła od wielu drobnych epizodów, między innymi w Pierwszej Miłości, później zagrała jedną z ról w Linii Życia, a obecnie króluje na ekranach polskich kin w kontrowersyjnym filmie o burzliwej, niespełnionej miłości Big Love. Już od najmłodszych lat zapowiadała się na dobrą aktorkę, jednakże nie każdy był w stanie zrozumieć, jak bardzo można jej zaufać. Wielu reżyserów, jak na początku sama Barbara Białowąs, wahali się, czy na pewno wykorzystać jej wizerunek i umiejętności, czy brać pod uwagę innych aktorów. Jeden z swoich wielkich występów, może nie debiutów w Bitwie Warszawskiej zaliczyła Natasza Urbańska. Film poniósł jednak klęskę na tle historycznym, a sami aktorzy niestety pogrążyli się w kiepskiej grze i złych opiniach.

Gra aktorska w filmach

Gra aktorska w filmach

Gra aktorów w polskim kinie, czasami niestety sprawia, że zwyczajny przeciętniak, wzięty z ulicy, interesujący się kinem, będzie w stanie dane kwestie odegrać zdecydowanie lepiej, łatwiej i szybciej. Kiedy już mamy gotowy scenariusz, czy dane kwestie, tak naprawdę liczy się jak najbardziej wyćwiczenie tego, aby każda jedna z kwestii, wyszła nam jak najlepiej. Kiedy grając tak naprawdę myśli się o czymś zupełnie innym, nie można liczyć na to, że jakiś film wyjdzie nam dobrze, czy też, że będziemy podziwiani i chętnie wybierani do zupełnie innych filmów, w jakich będziemy mogli coś zagrać. Każdy z nas powinien się raz na czas postarać, aby iść do kina, spróbować napisać recenzję na temat wybranego polskiego filmu i porównać ją z innymi opisami, czy opiniami naszych rówieśników. Wielu z nas wychwyci błędy, jakie niestety będą dla nas niemożliwymi, inny znów skrytykują film, nie pozostawiając na nim suchej nitki, a ktoś go zapewne pochwali. Osób, jakim polski film się spodoba, jest oczywiście zawsze najmniej, gdyż nasze scenariusze i dobór aktorów, bywa mocno kontrowersyjny.

Strona 1 z 212