Książka do kina

Książka do kina

Czy wypada zabrać książkę do kina? Oczywiście, że tak. Polskie kino to przede wszystkim adaptacje literatury krajowej i światowej. Porównywanie bohaterów filmowych z ich pierwowzorami z literatury jest zadaniem widza myślącego. A takich nam w Polsce nie brakuje. Pamiętajmy, że polskie kino koncentruje się głównie na zaskoczeniu widza, na wzbudzeniu w nim skrajnych emocji. Nie jest łatwo uczynić to czytelnikom, fanom danej pozycji literackiej. Trudno trafić w wyobrażenia jakie czytelnik ma po przeczytaniu książki. Tymczasem polskie kino jest w tym przypadku najlepsze. Tutaj nie ma przekłamań, wierne odwzorowanie książki jest niezwykle ważne dla każdego polskiego reżysera. Polskie kino zdaje sobie sprawę z tego, że czytelnik, któremu spodobała się książka, nie zniosą znacznego odejścia od niej w fabule filmów. Dlatego mówi się, że polskie kino to najczęściej wierne odzwierciedlenie książki literackiej. Należy jednak podkreślić fakt, że w dużej mierze jest to zasługa wybitnych polskich scenarzystów.

Polskie komedie romantyczne

Polskie komedie romantyczne

Przez ostatnią dekadę w polskim kinie królowały przede wszystkim komedie romantyczne. Lepsze bądź gorsze przyciągały ogromne rzesze spragnionych miłości fanów polskiego kina. Zdarzały się oczywiście momenty kiedy publiczność czuła się przesycona tego typu filmami. Wtedy do kin wkraczały filmy akcji oraz komedie obyczajowe. Jednak co roku jedna komedia romantyczna wchodziła na ekrany i podbijała serca Polaków. Obecnie zauważamy powrót tego typu obrazów, ale najważniejszy jest fakt, że nie są to już komedie utrzymane w tym samym tonie. Dzisiaj polskie kino zaczyna walczyć o widza, który do tej pory komediami romantycznymi się nie interesował. Dlatego właśnie tego typu filmy mają zazwyczaj gwiazdorską obsadę. Wystarczy wspomnieć Och!Karol2 czy Listy do M. aby zauważyć jak bardzo różnią się one od poprzednich komedii romantycznych. To powrót do polskiej komedii lat 70-tych i 80-tych. W końcu widz ma się nie tylko dobrze bawić, ale również po wyjściu z kina po prostu dobrze czuć. A to jest możliwe tylko w przypadku mądrych komedii romantycznych.

Polska szkoła filmowa

Polska szkoła filmowa

Na przełomie lat 50-tych i 60-tych w polskim kinie rozwinął się zupełnie nowy kierunek tworzenia filmów. Charakteryzował się pewną fascynacją neorealizmem czyli przeciwstawieniem się faszyzmowi. W obrazach tego kierunku można była dostrzec odchodzenie od tworzenia realizmu socjalistycznego, który do tej pory była pewnym ukłonem w stronę Związku Radzieckiego. Reżyserzy zdawali sobie sprawę, że śmierć Józefa Stalina może dać im większą swobodę artystyczną. I wypróbowali to tworząc filmy o bohaterach II wojny światowej. Ten nowy kierunek w kinie polskim nazwano Polską Szkołą Filmową. To właśnie z nią związany był Andrzej Wajda, Jerzy Kawalerowicz, Kazimierz Kutz, a nawet Roman Polański, który w tym okresie częściej grał niż reżyserował. Okres, w którym powstała i tworzyła polska szkoła filmowa uznaje się za ten najwybitniejszy w polskim kinie. Na pewno dał początek niezwykłej odwadze w pokazywaniu trudnych tematów, które do śmierci Stalina były tematami tabu. Polskie kino zyskało pewne namiastki wolności w tworzeniu.

Zmiany w polskim kinie

Zmiany w polskim kinie

Zmiany w polski kinie dokonały się już w dużych ilościach, szczególnie na przestrzeni lat, jednakże ciągle nas jako widzów martwi ten sam, niezmienny od lat, niski poziom aktorstwa i pomysłów, na własne oryginalne filmy. Gdyby zmian w polskim kinie było więcej właśnie w stronę ekip i ludzi, jacy grają, byłoby lepiej. Tymczasem organizowanie castingów, głównie zbiera ludzi z ulicy, zamiast z szkół aktorskich, czy teatralnych, zabierając pracę ludziom, jacy mają wykształcenie. Kiedy ludzie zabierają się za aktorską grę, muszą dawać z siebie wsyztsko, nie wolno im siadać na laurach, a także omijać wiele rzeczy, z jakimi wiąże się nauka. Aktorem nie można nazywać kogoś, kto nie ma takiego tytułu i nie potrafi wcielić się w dosłownie każdą z ról. Ludzie mają przeważnie jeden z epizodów, jaki jest dość marny, który rzekomo ma pokazać ich zdolności, a tak naprawdę nie czyni z nich nikogo szczególnego, czy też aktora, jaki mógłby zrobić światową karierę. Wśród polskiego pokolenia nie ma takich wielu.

Nowości kinowe

Nowości kinowe

Praktycznie co tydzień mamy okazję obserwować wchodzenie na ekrany kin nowości, jakie są za każdym razem zdecydowanie zmienne, a także, jakie mogą nam przypaść do gustu. Polacy nieustannie oczekują dobrego filmu, jaki byłby w stanie ich zwalić z nóg. Jednym z nich ma być Kac Wawa, czy ostatnio rzucony na tapetę kin Big Love. Wydawać się może, że zwiastuny obu filmów wyglądają ciekawie, jeden jako komedia, drugi, jako dramat erotyczny, jednakże niestety zarówno jeden film, jak i drugi, mimo odmienności gatunkowej, zebrały różnego pokroju recenzje. Jedne z nich są pochlebne i w pełni pochwalne, natomiast drugie mieszają kino z błotem, gdyż ludzie nie tego oczekiwali, czy też nie tego się spodziewali. Zdecydowanie większa ilość młodzieży, czy tez nastolatek, postarała się znaleźć w kinie na owymi Big Love, aby móc obejrzeć ciekawość życia nastolatki, buntu, jaki w rezultacie przerodził się w karierę i kryminał. Nie można się niestety w tym wydaniu utożsamiać z główną bohaterką, czy bohaterem, co najbardziej martwi psychologów, a także opiniodawców.

Gra aktorska w serialach

Gra aktorska w serialach

Gra w serialach w wielu wypadkach woła o pomstę do nieba, gdyż aktorzy kompletnie nie są przyzwyczajeni do aparatury, czy też kamer, przy jakich nie potrafią zachowywać się swobodnie. Kiedy już dany aktor opanuje ten lęk, wtedy w grę wchodzi prawdziwa umiejętność przekazania danych uczuć, czy też treści. Nie można absolutnie grać, jak w dość zabawnych serialach typu Trudne sprawy, czy Dlaczego ja. Te seriale niestety pochodzą z dość konkretnej niziny, jaka w żadnym wypadku nie jest w stanie pokazać czegoś specjalnego, czy też czegoś, co mogłoby się okazać ciekawe. Ludzie poszukują dobrych seriali, do jakich należy z pewnością nieemitowana już dawno Fala zbrodni. Aktorska gra najbardziej wpływa na widza, albo go zachęci, albo sprawi, że będzie nabijał się z danych elementów i niestety nigdy nie podejdzie poważnie do tego, co robią dane osoby. Ludzie powinni się starać grać, a także dzięki temu, pozyskiwać dodatkowe emocje i sympatię widzów. W innym wypadku owy zawód nie jest wart danej osoby.